zaterdag 23 juli 2011

Peru, zondag 23 juli 1995

Na een woelige nacht wordt ik wakker rond 6u00. Ik hoor geknaag langs de tent en getrappel. Als ik mijn hoofd uit de tent steek kijk ik in de ogen van een koe. Deze doet enkele stappen terug en besluit het hazepad te nemen. Blijkbaar graast op deze hoogte vee. Ik stap uit de tent welke helemaal bevrozen is. Ik waag nog eens een poging om de waterfilter aan de praat te krijgen. Ik reinig hem hier en daar en probeer nog eens. Nu blijkt het wel te lukken. Dus water hebben we al. Nu nog koffie zetten. Ik laat ondertussen mijn slaapzak wat drogen in de zon. Een hapje eten. Na het eten besluit Geert om een beetje hogerop wat foto’s te nemen. Raf en ik breken ondertussen de tent op. Het is ondertussen 7u45 en Geert is nog steeds niet terug. We worden nu toch een beetje ongerust. Een paar foto’s nemen kan toch niet zo lang duren. Raf besluit om een beetje hoger op te gaan kijken. Ondertussen roepen wij zijn naam.....geen gehoor alleen de echo weergalmt. Na veel geroep en geschreeuw verschijnt zijn gestalte plots rond 8u30 boven op een bergtop. Hij kon het niet laten om de top op 5145m te beklimmen. Hij had ons wel eens mogen verwittigen dat hij die top ging beklimmen. Als Geert terug in het dal aankomt vertrekken we rond 9u30. Vanaf nu gaat het terug om laag tot in Colcabamba. Rond 13u00 bereiken we Colcabamba en eten er een banaan met cola. Na een beetje verder afgedaald te zijn bereiken we het dorp zelf. We eten daar een maaltijd in het plaatselijke “hotel”. De streektaal is hier Qechua (= de oude Incataal). Er wordt ook spaans gesproken. Na onze maaltijd (14u30) schrijven we onze naam in het gastenboek en vervolgen we onze weg. Het pad loopt nu steil naar boven. Rond 16u00 bereiken we Huaripampa. We gaan nog door tot 17u30 en slaan in de vallei onze tent op. Tijd nu om een uitgebreide maaltijd te bereiden. Soep koken, spaghetti maken met tomatensaus (wat een luxe). Een tas koffie zetten. Het water van de spaghetti moeten we niet meer afgieten. Alles is één dikke brei geworden. De smaak is echter wel goed. Om 19u30 kruipen we in ons tent en gaan slapen. Morgen zal het een zware dag worden. We proberen namelijk over Punta Union te komen. Een bergpas op 4750m.