Even voorstellen. Dit zijn de leden van het reisgezelschap die samen met ons vertrokken zijn vanuit Cuzco.Chris & Debbie een koppel uit Engeland .Ze zijn al één jaar op wereldreis en zullen ons vergezellen gedurende deze 9 dagen. Nelly & Sal , een koppel uit California. Justin, een avonturier uit Engeland met een goed gevoel voor humor. Terry , ook iemand uit Engeland. Verder is er nog Tino , onze Engels sprekende gids. Hij is Peruaan. Verder zijn er nog 3 andere mannen, ook Peruanen. Een is kok en zal ons gedurende de reis verrassen met lekker eten. De 2 andere mannen besturen de boot. Met deze boot zullen we onze tocht verder zetten over de rivier. De boot is eigenlijk een smalle lange kano met een buitenboordmotor.

Bij de eerste zonnestralen wordt ik gewekt door het mooie geluid van een orodendola. Ik heb toch niet zo’n goede nacht gehad. Ik heb last gehad van nachtmerries. Dit komt waarschijnlijk door de medicatie die ik beginnen nemen ben. Ik sukkel al van het begin van de reis met een enorme verkoudheid. Door de wisselende hoogteverschillen zijn er adertjes in mijn neus gesprongen en dit heeft zeker niet goed gedaan aan deze verkoudheid. Ik ben dan ook verzwakt geraakt van te weinig slaap. Ik heb dan besloten om een antibioticum te nemen. Maar deze heeft als bijwerking dat je er nachtmerries van kan krijgen.
Het is tijd om de tent op te breken. Deze is helemaal nat. Nochtans heeft het niet geregend. Boven de bomen hangen dikke nevelwolken. Het uitzicht is hier wel prachtig. Als ontbijt krijgen we een soort havermout met wat koffie. Verder is er ook nog brood met confituur. Buiten troepen de
wolken dichter bijeen. Het duurt niet lang of de eerste druppels vallen omlaag. Niet veel later valt het water met bakken uit de lucht. Al snel stroomt het water over de zandwegen en onder de huizen door. De weg verandert in een kleine modderstroom. De huizen staan hier op palen. Blijkbaar gebeurt dit regelmatig dat het zo fel regent. Vlug mijn regenjas aandoen. Ik verpak mijn rugzak in een grote plastic zak die we gekregen hebben van Pantiacolla Tours. Zo blijft deze toch een beetje droog. Het wordt stilaan tijd dat we de rivier op trekken (Alto Maro Dios). Alles wordt in een grote gemotoriseerde kano geladen. Er is hier plaats voor wel 15 personen. Als iedereen aan boord is vertrekken we stoomafwaarts richting Manu National Parc. Het regent ondertussen nog steeds maar niet meer zo hard. We hebben ons allemaal verscholen onder een grote plastic. Regelmatig gaan we aan land om de bevolking te bezoeken. De mensen leven hier nog echt primitief.Het is bijna middag en intussen is de zon beginnen schijnen. Het wordt steeds warmer. De lucht is hier zeer vochtig. Gelukkig hebben we een beetje afkoeling tijdens het varen van de zucht. We varen stroomafwaarts en dit gaat vrij snel.
Als middag eten krijgen we aardappelen, salami, uitjes fijngehakt met stukjes avocado. Als drank is er vers fruitsap. Zeer lekker.
Onderweg zien we veel vogels,
vlinders en allerhande insecten rondvliegen. Rond 16u30 komen we aan een punt waar de rivier Alto Madro Dios overgaat in rivier Manu river. De kleur van het water verandert hier. De Alto Madro Dios komt uit de bergen en is blauw grijs van kleur. De Manu river daarentegen is licht bruingeel van kleur en erg troebel. De bruinige kleur is afkomstig van rottend plantenmateriaal.Tegen 18u00 wordt het hoog tijd dat we aan land gaan. Het begint inmiddels te schemeren. We meren aan op een oever en zetten onze tenten op. Omstreeks 18u30 is het volledig donker. Als avond eten is er soep, spaghetti en als dessert is er pudding. Als laatste krijgen we nog pannenkoeken voorgeschoteld. Kan je voorstellen, midden in de jungle pannenkoeken.... . Ondanks dat de avond is ingetreden blijft het zwoel en warm.